FILOZOFIA OŚWIECENIA

Założenia stylu:

Bogactwo, dysharmonia, dynamika, ruch. Wielkość ponad ludzką miarę, poszukiwanie pozaziemskich wizji.

Architektura

Ruchliwość i dynamika przejawia się m.in. w elewacji budynku (mury wysuwają się do przodu i cofają w głąb). Kolumny są spiralnie skręcone. Wieże nakrywano baniastymi hełmami. Rzeźba i płaskorzeźba polichromowana ze złoceniami. Stiuki o motywach roślinnych (liście, owoce, kwiaty często przewiązane fruwającymi wstążkami).

Malarstwo

Malarstwo iluzjonistyczne oraz w plafonach. Typowym motywem jest anioł w kościele i amor w obiektach świeckich.

Zabytki:

Polska - pałace z ogrodami: w Pszczynie, Wilanowie, Łańcucie;

           -  Kościół św. Piotra i Pawła w Krakowie;

Włochy - Kościół Il Gesù w Rzymie;

Francja - Pałac w Wersalu pod Paryżem.

Zainteresowania malarzy skupiają się wokół światła i cienia.

Rembrandt van Rinn

Malarz holenderski. Mistrz światła i cienia oraz portretu psychologicznego. Portretowane postacie przekazane są ze specyficznym realizmem, zwłaszcza dotyczy to portretów ludzi starych i mówi się, że w ich twarzach maluje się całe życie. Obrazy Rembrandta utrzymane są w tonacji brązowej, którą rozświetla żółte światło skupione w jednym punkcie. Jego dzieła to m.in. autoportrety ( - portret żony Saski i słynny "Wymarsz strzelców" lub inna nazwa "Straż nocna")

Paul Rubens - malarz flamandzki. Jego twórczość cechuje dynamiczna kompozycja, zamiłowanie do szerokiej palety barw. Szalona namiętność, wzniosłość, bujne kształty, gra światłocienia. Te wszystkie cechy łączą go z epoką baroku. Malował portrety (Np.: żony Heleny), sceny mitologiczne i religijne.

Diego Velazques

Hiszpan. Nadworny malarz króla Filipa IV; portretował rodzinę królewską, zwłaszcza infantkę Małgorzatę. Malarz zasłynął z mistrzowsko namalowanych draperii. W sposób genialny oddawał połyskliwość atłasów i brokatu, mięsistość aksamitu i ażurowość koronek.

Caravaggio - malarz włoski, który podchodził nowatorsko do malarstwa. Eksperymentował w zakresie światła (powołanie św. Mateusza), jego obrazy są oryginalne także pod względem koloru. Artysta stosował ożywioną kolorystykę. Malował także sceny mitologiczne (np. Bachus).

W Holandii  malarstwo sięgało do tematyki rodzajowej. Sceny z życia codziennego, martwe natury.

Jan Vermeer

Malarz pokazywał głównie kobiety przy codziennych zajęciach (np. Mleczarka, Koronczarka). Autor stosował jasne, klarowne kompozycje. Przedstawione sceny tchną spokojem, a kolorystyka jest wyważona i zharmonizowana w sposób doskonały.  Jan Vermeer był nie tylko świetnym portrecistą, ale i bardzo dobrym malarzem martwych natur, które były uzupełnieniem portretowanych postaci.